Je werk heeft impact
Soms groter dan je denkt
Vlak voordat de deuren opengaan
Juliette organiseert bruiloften. Een jaar lang is zij het vaste aanspreekpunt van een bruidspaar, en op de dag zelf het vertrouwde gezicht als de zenuwen toeslaan. Voor haar zijn het kleine dingen. Voor hen zijn ze onvergetelijk.
Achter de deuren is het stil. Het bruidspaar staat klaar, gespannen. Juliette legt de jurk nog even recht en zegt iets geruststellends. Dan geeft ze het teken. "Nog even lachen, en daar gaan ze."
En dan? "Even een peptalk geven en daarna verdwijnen. Ze hebben niet eens door dat ik er niet meer ben."
Dat rechtleggen van een jurk doet ze zonder nadenken. Toch is het precies zo'n moment waar bruidsparen haar achteraf over vertellen.
Een jaar lang
Juliette deed eerst allerlei evenementen, maar koos uiteindelijk voor bruiloften. "Je gaat echt een traject met ze aan, van begin tot einde." Gemiddeld een half jaar tot een jaar. "Je leert ze veel beter kennen dan een gemiddelde andere opdrachtgever."
Sommige stellen komen binnen met een duidelijk beeld. Anderen "kijken me echt met glazige ogen aan: wat moeten we in godsnaam allemaal doen?" Juliette stelt ze gerust: jullie hebben alle tijd. En ze mogen haar alles vragen, liever honderd keer te veel dan te weinig. Wat ze achteraf het vaakst terughoort: "Geen vraag was te gek."
Een bekend gezicht
Op de dag zelf is Juliette er altijd bij, en dat vindt ze belangrijk. "Je hebt natuurlijk een eventmanager, maar die kennen ze niet zo goed." Juist aan het begin van de ceremonie, als de spanning het hoogst is, staat er dan iemand naast het bruidspaar die ze al een jaar kennen.
Stellen zeggen weleens: jij doet dit zo vaak. "Maar zo voelt dat echt niet. Voor mij is elke bruiloft anders." Ze vindt het zelf ook nog steeds spannend. "Elke keer weer."
Ook voor bijzondere wensen staat ze klaar. Laatst zat ze de hele ceremonie achter de deuren met een kleine labradoodle die de ringen moest brengen, wachtend op het moment dat Teddy los mocht.
Wat blijft
Hoe groot die kleine dingen zijn, merkt Juliette achteraf. Ze krijgt liever een kaartje dan een bos bloemen, en kort geleden kreeg ze een steen met een lange brief. Ze wordt weleens uitgenodigd om mee te feesten, en soms loopt ze 's avonds nog even binnen om haar gezicht te laten zien.
Bruidsparen kiezen de locatie volgens Juliette ook deels vanwege Teun en Iris. "Dat is ons DNA." Bij een grote bruiloft staat Teun er zelf bij. "En dat zijn wel de dingen waar ze echt van houden." Daarom wil Juliette dit werk ook niet zomaar ergens doen. "Het komt echt door deze fijne locatie en echt door de mensen om me heen."
Een stap terug
Een jaar lang alles weten, op de dag zelf het vertrouwde gezicht zijn, en op het belangrijkste moment een stap terug doen. Voor Juliette horen een jurk rechtleggen, een lach en een teken gewoon bij het werk. Voor een bruidspaar zijn het de seconden voordat de deuren opengaan.
Juliette verdwijnt achter de deur. Vergeten wordt ze niet.