Waarom kiezen voor de Horeca

Horeca is meer dan een baan

Emiel wilde architect worden. Hij werd boeker voor dj's over de hele wereld. En toch kwam hij terug waar het voor hem ooit begon: op de vloer van een restaurant, omdat hij daar het meest kan betekenen voor anderen.

"Als er kermis was in het dorp, gingen mijn vrienden erheen. Ik wilde juist werken, want dan was het lekker druk."

Emiel zat op het vwo met een duidelijk plan voor daarna: architect worden. De horeca was zijn bijbaan. Maar wel de bijbaan waar hij het meeste plezier in had, en waar hij mensen tegenkwam die hij nooit is vergeten.

Een open dag in Leeuwarden

Het vwo haalde hij, met hakken over de sloot. Zijn ouders stelden toen de vraag die alles veranderde: wil je dit nog vier jaar langer doen, of is er misschien een ander pad voor jou? Op een open dag van de hotelschool in Leeuwarden zag hij het ineens. "Daar zag ik dat dit echt een vak is. Dat je hier een carrière van kunt maken." Alles viel op zijn plek.

Hij liep stage bij mooie hotelketens. Emiel is altijd een streber geweest. "Ik wilde het hoogst haalbare, en dat zag ik in de luxe hotels. Maar het was me te strak. Het paste gewoon niet bij mij."

De omweg

Na de hotelschool koos hij een andere branche. Hij werd boeker voor dj's: vliegtickets, hotels, alles regelen voor artiesten over de hele wereld. Hij ging er vol voor en maakte er een aantal jaar zijn werk van. Tot hij thuis kwam te zitten.

Daarna hielp hij nog mee met het opzetten van een start-up voor sprekers. Hij leerde er veel over ondernemen in een klein bedrijf, droeg veel verantwoordelijkheid en had een groot team onder zich. "Dat heb ik nog 3,5 jaar gedaan, voordat ik besefte dat het kantoor echt niet bij mij past."

"Toen heb ik mezelf afgevraagd: wat heeft mij eigenlijk altijd blij gemaakt?" Het antwoord bracht hem terug in de horeca, waar hij aan de slag ging als bedrijfsleider.

Doorgeven wat je zelf kreeg

Wat hij nu het mooist vindt aan het vak: hoeveel je kunt betekenen voor de mensen die voor je werken. "Ik weet nog precies wie mij vroeger iets hebben bijgebracht in de restaurants waar ik werkte. Dat wil ik nu doorgeven aan de jonge mensen die bij mij werken." Voor veel van zijn medewerkers is het hun eerste baantje. Emiel wil er voor hen zijn als een soort mentor, zoals anderen dat ooit voor hem waren.

Zelf staat hij het liefst gewoon op de vloer. "Hard werken en mensen een fijne tijd geven. Daar doe ik het voor."

Wie kan dat zeggen?

Niet iedereen begrijpt het. "Mensen vragen weleens: sta je dan ook nog op de vloer? Ja, natuurlijk. Dat vind ik juist het leukste."

Zijn uren zijn onregelmatig, maar dat bevalt hem. 's Ochtends gaat hij even langs, en als hij niet nodig is, doet hij iets voor zichzelf. "Ik ga naar mijn werk, en dat is een restaurant. Wie kan dat zeggen?" Of, zoals hij het zelf samenvat: "Ik werk eigenlijk altijd, en daardoor werk ik eigenlijk nooit."

Emiel koos voor een plek waar hij elke dag mensen ziet: gasten die een fijne avond willen, en jonge medewerkers die voor het eerst ontdekken dat dit werk meer is dan een bijbaantje. Precies wat hij zelf ooit ontdekte, op een kermisavond waarop hij liever ging werken.

Bekijk alle horeca vacatures

Of ontdek welke functie het beste bij jou past.

Bekijk vacatures